Sakrament Pokuty
W dni powszednie 06:45-07:00; 17:45-18:00.
W każdy piątek roku jubileuszowego 09:00-09:45 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.
W pierwszy piątek miesiąca 17:00-18:00 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.
W niedziele 06:45-07:00 oraz podczas każdej Mszy św (8:30,10:00, 11:30, 13:00, 19:00).
17 MAJA
UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO
UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO będziemy świętowali 17 maja 2026 r.
SAKRAMENT BIERZMOWANIA 19 maja, godz. 18:00. Odpowiedzialnym za przygotowanie jest ks. Artur
UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO przypada w niedzielę 24 maja 2026 r.
PIĄTKOWE NABOŻEŃSTWA DROGI KRZYŻOWEJ od piątku po niedzieli Zesłania Ducha Świętego - 29 maja (godz.10:30). Serdecznie zapraszamy.
PIERWSZA KOMUNIA ŚWIĘTA 30 maja o godz. 11:00. Odpowiedzialnym za przygotowanie jest ks. Janusz
ROCZNICA PIERWSZEJ KOMUNII ŚW. - 4 czerwca (Boże Ciało), godz. 12:00. Spotkanie dzieci rocznicowych i rodziców w przyszłą niedzielę po Mszy św. o godz. 11:30. Odpowiedzialnym za przygotowanie jest ks. Artur.
NABOŻEŃSTWO MAJOWE KU CZCI NMP. W dni powszednie 17:30, w niedziele o 18:30.
PIELGRZYMKA ŚRODOWISK MEDYCZNYCH na Jasną Górę 16/17 maja. Plakat z informacjami znajdziecie Państwo na plakacie umieszczonym w gablocie.
TYGODNIKI NIEDZIELA i GOŚĆ NIEDZIELNY są do nabycia w zakrystii.
PAŹDZIERNIKOWA WYPRAWA NA MALTĘ - ŚLADAMI ŚW. PAWŁA w dniach 13-18 października 2026r.. Zapisy odbywają się w kancelarii parafialnej. Szczegóły u ks. Janusza.
Nabywając książkę pt. "Historia miejscowości Sobieszów u podnóża Chojnika", wspierają Państwo dzieło renowacji naszej świątyni. Całkowity dochód ze sprzedaży publikacji zostanie przeznaczony na jej odnowienie. Do nabycia w kancelarii parafialnej i w Punkcie Informacji Pielgrzymkowej.
Sakrament Pokuty
W dni powszednie 06:45-07:00; 17:45-18:00.
W każdy piątek roku jubileuszowego 09:00-09:45 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.
W pierwszy piątek miesiąca 17:00-18:00 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu
NOWE TŁUMACZENIE ZWIĄZANE Z HISTORIĄ NASZEJ ŚWIĄTYNI
ŻYĆ EWANGELIĄ
Między Górą Objawienia a Doliną Codzienności
Stajemy dziś wobec jednej z najważniejszych scen w historii zbawienia, która stanowi klamrę spinającą ziemską
misję Chrystusa z życiem Kościoła. Ewangelista Mateusz prowadzi nas na górę w Galilei, do miejsca, które w Biblii
zawsze jest przestrzenią spotkania z Bożą chwałą i majestatem. To właśnie tam Zmartwychwstały Pan wypowiada
słowa, które na zawsze zmieniły bieg dziejów: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. W tych krótkich
słowach zawiera się cała prawda o zwycięstwie Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Nie jest to jednak władza
dyktatora, oparta na przymusie czy lęku, ale władza miłości, która oddała życie za przyjaciół. Jezus objawia się jako
Pan wszechświata, ale jednocześnie jako Ten, który jest bliski każdemu człowiekowi. Uderzające jest to, że wśród
uczniów oddających Mu pokłon byli także tacy, którzy wątpili. To niezwykle pocieszający obraz dla nas wszystkich,
którzy nieraz zmagamy się z niepewnością czy oschłością serca. Chrystus nie odrzuca wątpiących, lecz podchodzi
do nich i posyła ich z wielką misją. To posłanie Idźcie i nauczajcie wszystkie narody nie jest jedynie zadaniem dla
hierarchii kościelnej, ale dla każdego ochrzczonego. Jesteśmy wezwani, by głosić Ewangelię nie tylko słowem, ale
przede wszystkim świadectwem życia opartego na miłości i wierności przykazaniom. Fundamentem naszej nadziei
jest obietnica, która pada na samym końcu: Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Nie
jesteśmy w tej misji sami. Jezus nie zostawił nas jako sierot, ale towarzyszy nam w każdym trudzie, w każdej
radości i w każdym cierpieniu. Jego obecność w sakramentach, a zwłaszcza w Eucharystii, jest paliwem dla naszej
wiary. Przyjmijmy dziś to zapewnienie z nową ufnością, pozwalając, by królestwo Chrystusa – królestwo prawdy,
sprawiedliwości i pokoju – wzrastało najpierw w naszych sercach, a potem wszędzie tam, gdzie zostaniemy posłani.
17 MAJA
UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO
PIERWSZE CZYTANIE
czytanie (Dz 1, 1-11)
Uniósł się w ich obecności w górę
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym dał polecenia apostołom, których sobie wybrał przez Ducha Świętego, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.
A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca:
«Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym».
Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».
Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».
DRUGIE CZYTANIE
czytanie (Ef 1, 17-23)
Bóg posadził Chrystusa po swojej prawicy
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, niech da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.
I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
EWANGELIA
Ewangelia (Mt 28, 16-20)
Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:
«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».
DO REFLEKSJI
Krzysztof Wons SDS/Salwator
O CO PROSZĘ.
„Przyłączę się” do Jedenastu. Są w drodze do Galilei, jak polecił im Jezus (w. 16). Wracają do miejsca, gdzie Go poznali, gdzie razem mieszkali, gdzie przeżywali swoją codzienność. Pomyślę o mojej Galilei, o mojej codzienności. To Jezus mi ją ofi arował...
Uczniowie ujrzeli Jezusa w Galilei (w. 17). Jezus pozwala mi doświadczać Jego obecności pośród codzienności: w rodzinie, wspólnocie, w ludziach, których spotykam, w zwykłych zajęciach. Czy Go zauważam? Czy „oddaję Mu pokłon”?
„Niektórzy jednak wątpili” (w. 17). Przypatrzę się twarzom uczniów, którzy nie potrafi ą rozpoznać Jezusa, wątpią, czy to naprawdę On i czy pozostanie z Nimi na zawsze. Czy jestem pewny obecności Jezusa, czy wierzę, że mnie nie opuszcza?
Wyobrażę sobie, że Jezus zbliża się do mnie i patrząc mi w oczy, mówi: „Dana mi jest wszelka władza” (w. 18). Czy wierzę, że Jezus ma władzę nad wszystkim, co dzieje się w moim życiu? O co chciałbym Go prosić?
Wsłucham się w słowa Jezusa, który rozsyła uczniów (w. 19). Wyobrażę sobie siebie pośród nich. Jezus mówi i do mnie: „Idź na cały świat”. Pomyślę o świecie, w którym codziennie się obracam. Czy potrafi ę być świadkiem Jezusa?
Jezus chce, abym zachowywał wszystko, co od Niego usłyszałem. Co mogę powiedzieć o mojej wierności przykazaniom, Ewangelii? Poświęcę więcej czasu na rozeznanie mojej wierności Jezusowi.
Jezus zostawia mi obietnicę, która może stać się dla mnie oparciem w najtrudniejszych momentach życia (w. 20). Będę powtarzał moje wyznanie wiary: „Wierzę, że jesteś ze mną przez wszystkie dni!”.