• home
• kancelaria
• ogłoszenia
  • okiem kamery
• liturgia
• nasza parafia
  • kaplica uzdrowień
  • goście parafii
  • "FIDES"
• historia
  • Silesia Sonnans
• zwiedzanie
  • droga św. Jakuba
• słowo Boże
  • święci 
  • teologia, świątynie

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

• home
• kancelaria
• ogłoszenia
  • okiem kamery
• liturgia
  • sakramenty
  • słuzba liturgiczna
• nasza parafia
  • kaplica uzdrowień
  • goście parafii
  • "FIDES"
• historia
  • Silesia Sonnans
• zwiedzanie
  • droga św. Jakuba
• słowo Boże
  • święci 
  • archiwum
  • teologia, świątynie

• OGŁOSZENIA
• W TYM TYGODNIU
• EWANGELIA
• SPOTKANIA ..ks. JANUSZA

Sakrament Pokuty

W dni powszednie 06:45-07:00; 17:45-18:00.

W każdy piątek roku jubileuszowego 09:00-09:45 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.

W pierwszy piątek miesiąca 17:00-18:00 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu

 

NOWE TŁUMACZENIE ZWIĄZANE Z HISTORIĄ NASZEJ  ŚWIĄTYNI

Kościół Łaski Cesarskiej w pigułce_Die Hirschberger Gnadenkirche plik pdf.

                                           W TYM TYGODNIU

          

                                        Wezwanie, które zmienia wszystko

W dzisiejszej Ewangelii stajemy świadkami sceny, która w swojej prostocie kryje rewolucję Bożego serca. Oto

Jezus, przechodząc przez Kafarnaum, nie zatrzymuje swojego wzroku na ludziach uznawanych za

sprawiedliwych czy religijnie doskonałych. Zatrzymuje się przy komorze celnej – w miejscu, które dla

ówczesnych było symbolem zdrady narodu, wyzysku i nieczystości. Tam, między liczydłami a monetami, siedzi

Mateusz. W tym krótkim, dwusłownym wezwaniu Jezusa: „Pójdź za Mną!”, zawiera się cała dynamika

zbawienia, która nie czeka na nasze nawrócenie, by nas pokochać, lecz kocha nas takimi, jakimi jesteśmy, by

nas do nawrócenia doprowadzić.

Mateusz nie dyskutuje, nie prosi o czas na uporządkowanie swojego życia. Wstaje. To powstanie zza stołu

celnika jest aktem wyzwolenia; człowiek, który do tej pory służył jedynie pieniądzom i obcej władzy, nagle

odnajduje swój właściwy cel. Kiedy jednak Jezus zasiada przy wspólnym stole z grzesznikami, natychmiast

budzi się w nas faryzejski niepokój. „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z takimi ludźmi?” – to pytanie

brzmi w uszach ludzi wszystkich epok. Jest to pytanie o granice świętości, o lęk przed tym, że bliskość grzechu

nas skala. Faryzeusze, chroniąc swoją rytualną czystość, zamykają się w twierdzy własnej sprawiedliwości,

podczas gdy Jezus, wybierając stół grzeszników, otwiera drzwi do jedynego prawdziwego uzdrowienia.

Odpowiedź Mistrza jest ciosem wymierzonym w nasz religijny schematyzm. Jezus definiuje swoją misję przez

analogię do lekarza. Czyż nie jest to wyzwolenie dla nas wszystkich, którzy tak często czujemy się niegodni

przekroczenia progu Kościoła z powodu naszych upadków? On mówi wprost: „Nie potrzebują lekarza zdrowi,

lecz ci, którzy się źle mają”. Zdrowie w oczach Boga nie jest brakiem winy, lecz uznaniem własnej choroby. To

właśnie pycha samousprawiedliwienia jest najcięższą chorobą, która uniemożliwia przyjęcie łaski. Kto uważa się

za sprawiedliwego, ten zamyka się na lekarstwo miłosierdzia, stając się więźniem własnego wyobrażenia o

doskonałości.

Czymże więc jest owo „miłosierdzie zamiast ofiary”, którego Pan domaga się od nas w proroczym cytacie? To

wezwanie do przejścia od religii przepisów do religii relacji. Ofiara jest często próbą kupienia sobie Bożego

spokoju, miłosierdzie zaś jest ryzykiem otwarcia serca na drugiego człowieka, bez względu na jego przeszłość

czy społeczną łatkę. Jezus nie przyszedł, by budować elitarne kluby dla świętych, ale by otwierać szpital dla

grzeszników. Każdy z nas jest Mateuszem, siedzącym w swojej komorze celnej – czy to z pieniędzmi, czy z

gniewem, czy z poczuciem wyższości. I do każdego z nas, w tej konkretnej chwili życia, Jezus kieruje to samo

zaproszenie: „Wstań. Pójdź za Mną”. Nie czekaj, aż staniesz się lepszy, by do Mnie przyjść. Przyjdź do Mnie, a

Ja nauczę cię, czym jest prawdziwe życie. Niech nasze życie stanie się nieustannym zasiadaniem do stołu z

Chrystusem, który nie boi się naszej słabości, ale pragnie ją przemienić w dar swojej niezgłębionej miłości.

Czy potrafimy dziś odłożyć na bok nasze faryzejskie oceny i dostrzec w drugim człowieku nie tyle jego błędy, co

potrzebę Bożego lekarza, taką samą, jaką sami mamy w swoich sercach?

CZYTAJ ...
Czytania biblijne na każdy dzień

Czytanie na niedzielę według Vienna International Religious Centre - PDF

                                                         7 CZERWCA
                                        DZIESIĄTA NIEDZIELA ZWYKŁA

PIERWSZE CZYTANIE
czytanie (Oz 6, 3-6)
Bóg pragnie miłości
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Poznajmy, dążmy do poznania Pana; Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, i jak deszcz późny, co nasyca ziemię.

«Cóż ci mogę uczynić, Efraimie, co pocznę z tobą, Judo? Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika. Dlatego ciosałem cię przez proroków, słowami ust mych pouczałem, a Prawo moje zabłysło jak światło. Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń»
DRUGIE CZYTANIE
czytanie (Rz 4, 18-25)
Wiara podstawą usprawiedliwienia
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Abraham wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co było powiedziane: «Takie będzie twoje potomstwo».
I nie zachwiał się w wierze, choć stwierdził, że ciało jego jest już obumarłe – miał już prawie sto lat – i że obumarłe jest łono Sary. I nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się umocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał. Dlatego też policzono mu to za sprawiedliwość.
A to, że policzono mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie policzone i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.

EWANGELIA
Ewangelia (Mt 9, 9-13)
Powołanie Mateusza
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.

Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i zasiadło wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»

On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”. Bo nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

DO REFLEKSJI
Krzysztof Wons SDS/Salwator
O CO PROSZĘ.
Zobaczę Jezusa, który zbliża się do Mateusza zajętego pracą w komorze celnej. Będę kontemplował twarz Mistrza i Jego pełne miłości spojrzenie na Mateusza. Ujrzał go i powołał (w. 9).

Wyobrażę sobie reakcję zaskoczonego celnika: jego gesty, zdziwienie na twarzy i zakłopotanie (w. 9). Osoba Jezusa, Jego spojrzenie i słowa musiały głęboko poruszyć serce Mateusza, skoro nagle zostawia swoje dotychczasowe zajęcie i idzie za Jezusem.

Czy przypominam sobie taką sytuację w moim życiu, kiedy poczułem się oczarowany i głęboko poruszony osobą Jezusa? W jakich okolicznościach się to wydarzyło? Przypomnę sobie szczegóły wydarzenia i opowiem o nim z wdzięcznością Jezusowi.

Wyobrażę sobie Jezusa otoczonego celnikami i grzesznikami (ww. 10-11). Dla głębszego przeżycia tej sceny mogę wyobrazić sobie Jezusa, który siada między ludźmi „z marginesu”. Spożywa posiłek z pijakami, narkomanami, prostytutkami, z tymi, których i uważam za grzeszników.

Jakie odczucia budzą się we mnie, gdy przedstawiam sobie ten obraz? Czy odczuwam radość, czy wewnętrzny sprzeciw? Zwierzę się szczerze Jezusowi z moich odczuć.

Zatrzymam się dłużej nad słowami Jezusa: „Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników” (w. 13). Pomyślę, że Jezus mówi te słowa osobiście do mnie. Zachęca mnie, abym przychodził do niego z prostotą, zwłaszcza wtedy, gdy czuję się obciążony grzechem.

Zaproszę Jezusa w te wszystkie miejsca mojego życia, w których czuję się najbardziej słaby i chory. Będę mówił z wiarą: „Tylko Twoja miłość może mnie uzdrowić!”.

Ksiądz wikariusz Janusz Diament
Krzyż Jezusa  WIĘCEJ.....

Kremówki to nie wszystko

W niedzielę 14 października obchodziliśmy w kościele p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze Dzień Papieski. Dla wielu z nas przywołujący w pamięci „naszego” papieża, wielkiego Polaka Jana Pawła II i prozaiczne ulubione przez niego „kremówki”. Jeżeli tych ostatnich zabrakło dla uczestników ostatnich Mszy św. (księża obiecali upiec więcej w przyszłym roku), to pokolenie JPII mogło tego dnia przeżywać Jego bogactwo duchowe do ostatnich wieczornych godzin.....

             CZYTAJ WIECEJ ...

                                   Inscenizacja poetycko - muzyczna "Zaduma nad przemijaniem"
Drodzy Parafianie po zakończeniu Dnia Papieskiego mogliśmy przeżyć kolejny wieczór pełen poezji i refleksji. Tym razem wprowadził nas w nastrój przemijania życia. Uroczystość Wszystkich Świętych od pokoleń jest w naszej kulturze związana z tym tematem. Siedmioro młodych ludzi podzieliło się z nami swoim czasem. Ofiarowali nam chwile zadumy korzystając z poetyckich tekstów przy nastrojowych dźwiękach naszego FIDES.....
                                                                        
                   CZYTAJ WIECEJ ...
Twarze współczesnego człowieka
Ks. Janusz Diament
Jak wygląda Twoje oblicze w świetle Chrystusa? Takie pytanie mógłby zadać każdemu z nas Jan Paweł II, gdyby
ponownie po czterdziestu latach od pierwszej pielgrzymki do ojczyzny znów wybrał się w podróż apostolską do
Polski. Jaka obecnie byłaby na nie odpowiedź człowieka?
Czy nie byłoby w nas strachu gdyby Chrystus prześwietlił nasze serca? Ile w nas pozostało jeszcze z nauczania pa-
pieża Polaka, jak wygląda „Odnowione oblicze tej ziemi?”.
                  CZYTAJ WIECEJ ...

I Turniej Tenisa stołowego im. św. Stanisława Kostki dla służby liturgicznej z dekanatu Jelenia Góra Wschód.
W sobotę 17 września  w przeddzień święta Patrona dzieci i młodzieży odbył się I Turniej Tenisa stołowego im. św. Stanisława Kostki dla Służby liturgicznej z dekanatu Jelenia Góra Wschód.  Spotkanie dla ministrantów i lektorów rozpoczęło się o godz. 9.00 Mszą św. w kościele Podwyższenia Krzyża św., którą celebrowali: ks. Janusz Diament – wikariusz tamtejszej parafii, ks. Krzysztof Zagrodny – nowo wybrany dekanalny duszpasterz służby liturgicznej, który wygłosił słowo Boże o św. Patronie i jego aktualnym przesłaniu dla dzisiejszej młodzieży oraz ks. Jakub Bochyński, który przewodniczył Eucharystii.

Następnie rozpoczęły się rozgrywki sportowe w kategoriach: Ministrant, lektor, kapłan oraz tzw. Ligi Mistrzów, która składała się z zawodników, którzy zwyciężyli w swoich kategoriach i z zaproszonych gości. W Turnieju wzięło udział kilkunastu zawodników z parafii jeleniogórskich oraz okolic.

Spotkanie dla służby liturgicznej zakończyło się wspólnym posiłkiem i rozdaniem Pucharów.

Z pielgrzymki....
Dzień drugi.
Szczęść Boże 🙂 pozdrawiamy z drugiego dnia naszej Pielgrzymki z Italii. Dzień drugi to spojrzenie na miłość Romea i Julii, to zwiedzanie pięknej Werony i Eucharystia w mieście kojarzonym z wielka Miłością. Dzień drugi to także zwiedzanie przepięknej Florencji bogatej w przepiękne świątynie.
Wspomnienia - nie do zapomnienia. Pamiętamy o Was w naszej modlitwie. A Pielgrzymi dopiero się rozpędzają

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

• Stolica Apostolska
• Episkopat Polski
• Diecezja Legnicka
• Katolicka Agencja Inf.